کشورهای انگلیسی زبان

کشورهای انگلیسی زبان، در سراسر جهان پراکنده شده‌اند، چرا که انگلیسی سومین زبان مادری در جهان پس از ماندارین (چینی) و اسپانیایی است و در کل بیش از هر زبان دیگری در جهان توسط مردم صحبت می‌شود. زبان انگلیسی در طول قرن هفدهم در سراسر جهان مورد توجه قرار گرفت – عمدتاً به دلیل نفوذ امپراتوری بریتانیا و ایالات متحده – و به زبان اصلی گفتمان و تجارت بین‌المللی تبدیل شده است.

انگلیسی یک زبان آلمانی غربی است که بخشی از گروهی از زبان‌های توسعه یافته در منطقه دریای شمال اروپا است که شامل کشورهای امروزی مانند آلمان، نروژ، دانمارک و بریتانیا (از جمله دیگران) می‌شود. در مجموع شش زبان آلمانی غربی وجود دارد: انگلیسی، هلندی/فلاندری، آلمانی، آفریکانس، ییدیش، و زبان فریزی کمتر شناخته شده.

زبان انگلیسی همانطور که می دانیم ریشه در قبایل ژرمنی دارد که در حدود 400-500 پس از میلاد به بریتانیا مهاجرت کردند. زبانی که آنها توسعه دادند معمولاً به عنوان انگلیسی قدیم طبقه بندی می شود و بسیار کم شبیه به انگلیسی امروزی است – به ویژه به لطف ترتیب کلمات متفاوت، املای عجیب و غریب آن و استفاده از کاراکترهایی مانند ash (æ) و eth (ð). که امروزه هر دو از کاربرد رایج خارج شده اند. این زبان در طول قرون دوازدهم و پانزدهم، تحت تأثیر لاتین، نورس قدیم، و فرانسوی به انگلیسی میانه تکامل یافت. زبان انگلیسی میانه برای چشم مدرن بسیار خواناتر است، اگرچه املای آن اغلب غیرعادی است و حرف خار با صدای هفتم، که اکنون به صورت þ نوشته می شود (با p اشتباه گرفته نمی شود) هنوز با Y (مانند “Ye”) جایگزین نشده است. Olde Shoppe» و که به نوبه خود بعداً با th) جایگزین شد.

در حدود دهه 1500، انگلیسی میانه جای خود را به انگلیسی مدرن داد، که همچنان در حال تکامل و تغییر است. برای مثال، نوشته‌های امروزی مملو از کلمات اختصاری، اختصارات، استفاده خلاقانه از نشانه‌گذاری و حروف بزرگ و شکلک‌هایی است که یک قرن پیش وجود نداشتند.

انگلیسی یک زبان آلمانی غربی است که بخشی از گروهی از زبان‌های توسعه یافته در منطقه دریای شمال اروپا است که شامل کشورهای امروزی مانند آلمان، نروژ، دانمارک و بریتانیا (از جمله دیگران) می‌شود. در مجموع شش زبان آلمانی غربی وجود دارد: انگلیسی، هلندی/فلاندری، آلمانی، آفریکانس، ییدیش، و زبان فریزی کمتر شناخته شده.

زبان انگلیسی همانطور که می دانیم ریشه در قبایل ژرمنی دارد که در حدود 400-500 پس از میلاد به بریتانیا مهاجرت کردند. زبانی که آنها توسعه دادند معمولاً به عنوان انگلیسی قدیم طبقه بندی می شود و بسیار کم شبیه به انگلیسی امروزی است – به ویژه به لطف ترتیب کلمات متفاوت، املای عجیب و غریب آن و استفاده از کاراکترهایی مانند ash (æ) و eth (ð). که امروزه هر دو از کاربرد رایج خارج شده اند. این زبان در طول قرون دوازدهم و پانزدهم، تحت تأثیر لاتین، نورس قدیم، و فرانسوی به انگلیسی میانه تکامل یافت. زبان انگلیسی میانه برای چشم مدرن بسیار خواناتر است، اگرچه املای آن اغلب غیرعادی است و حرف خار با صدای هفتم، که اکنون به صورت þ نوشته می شود (با p اشتباه گرفته نمی شود) هنوز با Y (مانند “Ye”) جایگزین نشده است. Olde Shoppe» و که به نوبه خود بعداً با th) جایگزین شد.

در حدود دهه 1500، انگلیسی میانه جای خود را به انگلیسی مدرن داد، که همچنان در حال تکامل و تغییر است. برای مثال، نوشته‌های امروزی مملو از کلمات اختصاری، اختصارات، استفاده خلاقانه از نشانه‌گذاری و حروف بزرگ و شکلک‌هایی است که یک قرن پیش وجود نداشتند.

روسیه، چین، ژاپن، برزیل و بسیاری از کشورهای دیگر جهان را شامل می شود. دایره در حال گسترش اغلب دایره “وابسته به هنجار” نامیده می شود زیرا برای تعیین کاربرد مناسب زبان به حلقه های دیگر متکی است.

انگلیسی زبانان در قاره آمریکا

در کشورهای انگلیسی زبان در قاره آمریکا، حدود 350 میلیون نفر می توانند انگلیسی صحبت کنند. حدود 297 میلیون نفر زبان مادری ساکن ایالات متحده هستند، در حالی که 30 میلیون نفر در کانادا زندگی می کنند. در آمریکای مرکزی و جنوبی حدود 14 میلیون انگلیسی زبان وجود دارد. انگلیسی زبانان در پورتوریکو (1.7 میلیون)، شیلی (1.97 میلیون)، کلمبیا (2 میلیون) و آرژانتین (5.9 میلیون) پراکنده هستند.
انگلیسی زبانان آفریقا

بسیاری از کشورهای آفریقا، انگلیسی را زبان دوم می دانند. با توجه به تنوع زبان ها در این قاره، آمار نشان می دهد که حدود 237 میلیون نفر در این منطقه انگلیسی صحبت می کنند. بیشتر انگلیسی زبانان آفریقا در کامرون (9.8 میلیون) و 111 میلیون نفر در نیجریه ساکن هستند. 29 میلیون انگلیسی زبان در اوگاندا و آفریقای جنوبی (16 میلیون) وجود دارد.

انگلیسی زبانان در اقیانوسیه

در منطقه اقیانوسیه، حدود 30 میلیون نفر انگلیسی صحبت می کنند. بیست و دو میلیون نفر انگلیسی زبان بومی استرالیا هستند. 4 میلیون نفر از نیوزلند آمده‌اند و اکثریت شهروندان به زبان انگلیسی نیوزلند صحبت می‌کنند. در مجموع 200000 انگلیسی زبان در فیجی و 3.2 میلیون در پاپوآ گینه نو وجود دارد.
انگلیسی زبانان در کارائیب

در دریای کارائیب، حدود 18 منطقه وجود دارد که زبان انگلیسی زبان رسمی آنهاست. همچنین زبانی است که در بین گردشگران مورد استفاده قرار می گیرد. بنابراین، حتی اگر در منطقه‌ای هستید که زبان اصلی نیست، اکثر مردم منطقه به آن به عنوان زبان دوم صحبت می‌کنند. بزرگترین و پرجمعیت ترین جزیره در دریای کارائیب (جامائیکا) دارای 2.6 میلیون انگلیسی زبان است که 459000 نفر آنها بومی زبان هستند.

انگلیسی زبانان در خاورمیانه

جمعیت زیادی در خاورمیانه به زبان عربی صحبت می کنند. انگلیسی به عنوان یک زبان “تجاری” در نظر گرفته می شود که در دانشگاه ها و مدارس به عنوان زبان دوم تدریس می شود. در عراق، 35 درصد از انگلیسی زبانان این کشور آن را زبان دوم خود می دانند. در اسرائیل، بیش از 80 درصد از جمعیت این کشور می توانند به آن صحبت کنند.

انگلیسی زبانان آسیا

آسیا دارای چند زبان مادری انگلیسی است و بیشتر آنها انگلیسی را به عنوان زبان خارجی یا دوم صحبت می کنند. این قاره حدود 460 میلیون نفر دارد که می توانند انگلیسی صحبت کنند. هند به عنوان کشوری با تعداد بالای افرادی که می توانند انگلیسی صحبت کنند با 265 میلیون نفر پیشتاز است. پاکستان 25 میلیون، بنگلادش 29 میلیون و فیلیپین 50 میلیون دارند.

سنگاپور بیش از 4.2 میلیون انگلیسی زبان دارد که بیش از 80 درصد از کل جمعیت آن را تشکیل می دهد. انگلیسی نیز از جمله زبان های رسمی کشور مانند تامیل، ماندارین و مالایی است. تنها 36 درصد از کل جمعیت این کشور بومی زبان هستند. ژاپنی زبان رسمی در ژاپن است، اما تخمین زده می شود که 30 درصد از جمعیت این کشور در هر سطحی می توانند انگلیسی صحبت کنند. تنها 2 درصد می توانند انگلیسی را روان صحبت کنند.

انگلیسی زبانان اروپا

اروپا به طور متوسط ​​200 میلیون انگلیسی زبان دارد. تعداد کل انگلیسی زبانان در بریتانیا 60 میلیون نفر تخمین زده می شود. ایرلند شمالی 1.7 میلیون نفر، ولز و انگلیس بیش از 49.8 میلیون نفر و اسکاتلند 5.1 میلیون نفر دارند.

20.7 میلیون نفر در ایتالیا، 25.4 میلیون نفر در فرانسه و 45.8 میلیون نفر در آلمان می توانند انگلیسی صحبت کنند. اکثر انگلیسی زبانان بریتانیا آن را زبان مادری خود می دانند. سایر کشورهای منطقه اروپا به آن به عنوان زبان دوم خود صحبت می کنند.